Wilsum

Ten noorden van een scherpe bocht in de IJssel, ligt tussen Zwolle en Kampen het dijkdorp Wilsum. Vlak erboven ligt het buurtschap Nieuwstad. Wie vanaf de dorpsweg in hartje Wilsum zijn blik van oost naar west laat dwalen, ziet de IJssel met een mooie zwier langs het dorp stromen. In het oosten de toren van Zalk, in het zuiden de graslanden van de Koppelerwaard tot aan de rivieroever en aan de overkant de Welle, een waar vogelparadijs. Verder naar het westen is het silhouet van Kampen te bewonderen. Het dorp zelf ademt eenvoud en historie uit, met in het hart de kerk en de school.

Wilsum is gebouwd op een rivierduin. De plaats wordt voor het eerst vermeld in 1213. Al vóór 1321 kreeg Wilsum van de bisschop van Utrecht stadsrechten. Mogelijk wilde de bisschop hiermee zijn machtspositie tegenover Kampen versterken . In karakter is Wilsum altijd een dorp gebleven. Tot 1937 was Wilsum een zelfstandige gemeente. De hervormde Sint-Lambertuskerk, die van rond 1050 stamt, is een van de oudste kerken van Overijssel. Volgens de Hervormde kerkvoogdij van Wilsum zelfs dé oudste. In 1580, toen de reformatie haar intrede deed, werden de erediensten vervangen door protestantse en werd het gebouw van haar 'Roomse kenmerken' ontdaan. In 1975 volgde een algehele restauratie.

Bij Wilsum staan een aantal nestpalen voor ooievaars opgesteld die met wisselend succes broedparen trekken. Het uiterwaardengebied buiten het dorp met oude rivierarmen wordt voor een groot deel als Natura 2000 natuurgebied beheerd. Bedreigde vogelsoorten als de zwarte stern en de kwartelkoning nestelen hier. Er komen zeldzame en beschermde planten voor zoals de kievitsbloem. Het gebied is onderdeel van het Nationaal Landschap IJsseldelta.